Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο

Νιόβη Ιωάννου

Μέλος για

1 έτος 6 μήνες

ΝΙΟΒΗ ΙΩΑΝΝΟΥΥπάρχει μια ώρα που γίνεσαι ωραιότερος στενάζοντας βαθιά σου... κι ίσως είναι τότε που γλιτώνεις στο γκρεμό των ανθρώπων την πιο δική σου επιθυμία... Νιόβη Ιωάννου "πορτατίφ" εκδόσεις Μανδραγόρας 2019

Δημοσιεύσεις από Νιόβη Ιωάννου

Ασυνόδευτα

Δημοσιεύτηκε21/09/20 - 21:52
σκοτάδι παιδιά ασυνόδευτα

όταν το σκοτάδι αλλάζει θέσεις
φυτρώνουν γύρω σου μαύρα παιδιά
ασυνόδευτα
δειλά αναζητάνε την παλάμη σου
κι εσύ γονατίζεις

Επέτιος

Δημοσιεύτηκε18/05/20 - 15:58
κοπέλα που κοιτάζει

κόντευε
επτά και μισή
στα στόματα παραμόνευε πικρή ησυχία
ήταν απλά μια παράσταση
ένα δίσεκτο Μάη
δεκαεπτά εκδοχές κι ένα όνειρο

Το χρυσόψαρο

Δημοσιεύτηκε28/10/19 - 17:26
χρυσόψαρο γυάλα μητέρα

Σήκωσε τη γυάλα με τα δυο του χέρια ψηλά… κι άλλες φορές το είχε προσπαθήσει… σήμερα μάλλον θα τα κατάφερνε… ο Ιωσήφ, ερχόταν από μια βουβή Παρασκευή κι είχε το σχήμα του χρυσόψ

Επόμενος σταθμός

Δημοσιεύτηκε1/10/19 - 22:04
τρένο νεαρός επιστροφή

Βρίσκομαι μήνες σ΄αυτό το βαγόνι. Όρθια. Μπροστά από μια θέση κενή. Σαν να γνωρίζω τον προορισμό μου. Σαν να κοντεύω να φτάσω. Η θέση στο παράθυρο άδεια.

Απουσία

Δημοσιεύτηκε22/09/19 - 11:25
απουσιάσεις σταγόνα επανάληψη

σαν να είσαι εκεί θ' απουσιάσεις και πάλι

παγώνουν τα πράγματα όταν τα κοιτάζεις νεκρός

παίρνεις το σχήμα τους να χωρέσεις στο δωμάτιο

Άτιτλο

Δημοσιεύτηκε4/09/19 - 23:10
φεγγάρι χαμηλόφωνα γυρεύουμε

υπάρχει ένα φεγγάρι

που μετράει τις αποστάσεις

μέσα μας

όταν οι πόλεις σβήνουν

χαμηλόφωνο

κι εμείς γυρεύουμε απεγνωσμένα

Με σταυρό

Δημοσιεύτηκε28/08/19 - 23:25
γονατα αλατι θεος

στη μοναξιά των αθανάτων

μπαίνει απ' τ' αλάτι ο θεός

φορώντας σώμα παιδικό

τσαλακωμένο στη λήγουσα

κι όταν η θάλασσα τραβιέται πίσω

Πανσέληνος

Δημοσιεύτηκε10/07/19 - 13:19
φεγγάρι κορίτσι μπαλκόνι

 

κίτρινο το σύννεφο

θ' ανοίξει το φεγγάρι

να φτερουγίσει στο φως

το σπασμένο μπαλκόνι

να περπατήσουν οι φωνές των γιασεμιών

Θα ' θελα

Δημοσιεύτηκε9/07/19 - 13:31
θάλασσα αλάτι μαντήλι

κι ύστερα θα'θελα

με μια απόχη στα χείλη

να μετρώ στο πεθαμένο νερό

τους καιρούς που έταζα τη θάλασσα

με τους όρκους του αλατιού

Άθροισμα ομοιογενές

Δημοσιεύτηκε20/06/19 - 23:03
κρεβάτι διψούσε ζωντανός

Ζεσταινόταν αφόρητα.Το μυαλό του επαναλάμβανε νωχελικά για ώρες τα ίδια αντικείμενα...την πολυθρόνα στη γωνία, το γεμάτο τασάκι στο τραπέζι, την κενή κορνίζα στον τοίχο.

Και σώπασαν

Δημοσιεύτηκε10/06/19 - 17:32
κάστρο πόλη ορχήστρα

τώρα τα ονόματα

έγιναν μια απλή υπενθύμιση

πως τίποτα δεν μένει το ίδιο

όμως εγώ θυμόμουν τα παλιά σου μάτια

γεμάτα ήλιο και λευκά αγριολούλουδα

Άτιτλο

Δημοσιεύτηκε7/06/19 - 22:48
μαντίλια καράβια σκοτάδι

να φοβάσαι τα καράβια

που επιστρέφουν σταγόνα σταγόνα

αλλάζοντας τον άνεμο

στ' άδεια μαντίλια των ματιών

κι όλο γδέρνονται και σωπαίνουν