Παράκαμψη προς το κυρίως περιεχόμενο

Κιτσομάνης Garden Hall

remax

Και σώπασαν

ΔημοσιεύτηκεΔευ. 10 Ιουν. 2019

τώρα τα ονόματα

έγιναν μια απλή υπενθύμιση

πως τίποτα δεν μένει το ίδιο

όμως εγώ θυμόμουν τα παλιά σου μάτια

γεμάτα ήλιο και λευκά αγριολούλουδα

την πόλη που ερχόταν απ' τη θάλασσα

σέρνοντας την ψυχή της

στα σοκάκια

την ορχήστρα που έπαιζε στη μεγάλη πλατεία

και γύρω της τα παιδιά

άνοιγαν τα χέρια τους και πετούσαν

εκείνο το βουβό παραθυρόφυλλο

-θυμόμουν-

που έκλεινε απ' έξω το φεγγάρι

και την κουρτίνα που κυμάτιζε ελαφρά

σαν απορία

εσένα κι εμένα

που κοιταζόμαστε στη βιτρίνα του φαρμακείου

και γελούσαμε δαγκώνοντας την ίδια σοκολάτα

κι ο Μήτσος ο τρελός

πήγαινε κι ερχότανε ξηλώνοντας τα δόντια του

ώσπου να βγαίνουν αθώες οι λέξεις

απόψε δεν έχει σημασία η ώρα

κι ας δυναμώνει η βροχή

απόψε θέλω να ρωτήσω τα χρόνια

κοιτάζοντας το κάστρο που ανάβει και σβήνει

για τις μορφές μας που έγειραν στο μέλλον

και σώπασαν

 

Νιόβη Ιωάννου

"πορτατίφ" εκδόσεις Μανδραγόρας 2019

 

 

 

 

 

 

 

Ετικέτες

κάστρο πόλη ορχήστρα

ΠΡΟΣΘΕΣΤΕ ΤΟ ΔΙΚΟ ΣΑΣ ΣΧΟΛΙΟ

Το περιεχόμενο αυτού του πεδίου παραμένει ιδιωτικό και δε θα εμφανίζεται δημόσια.

HTML με περιορισμούς

  • Επιτρεπόμενες ετικέτες HTML: <a href hreflang> <em> <strong> <cite> <blockquote cite> <code> <ul type> <ol start type> <li> <dl> <dt> <dd> <h2 id> <h3 id> <h4 id> <h5 id> <h6 id>
  • Αυτόματες αλλαγές γραμμών και παραγράφων.
  • Οι διευθύνσεις ιστοσελίδων και οι διευθύνσεις email μετετρέπονται σε συνδέσμους αυτόματα.